محمدرضا باهنر خبر داد:

حذف احمدی‌نژاد از جریان انتخاباتی محافظه‌کاران

محمدرضا باهنر نایب رئیس مجلس از کنار گذاشته شدن تیم احمدی‌نژاد و رئیس دولت دهم از بدنه محافظه‌کاران در انتخابات آتی مجلس خبر داد.

آقای باهنر این مطلب را روز شنبه (۲۱ خرداد) در گفتگو با خبرگزاری فارس عنوان کرده است.

هفته گذشته نیز گزارش‌هایی درباره کنار گذاشته شدن احمدی‌نژاد از بدنه اصلی محافظه‌کاران برای انتخابات آینده مجلس منتشر شده بود.

سال گذشته برای همکاری با دولت به منظور نظارت بر جریان برگزاری انتخابات و تلاش برای یک‌دست کردن محافظه‌کاران، فهرست کارگروهی به احمدی‌نژاد ارائه شده بود که با بی‌اعتنایی وی مواجه شد.

احمدی‌نژاد قرار بود از این فهرست نام ۹ تن از کسانی که به آن‌ها اعتماد دارد را به محافظه‌کاران اعلام کند تا با همکاری کمیته سه نفره٬ برای وحدت اصول‌گرایان در انتخابات تلاش کنند.

با آغاز تنش‌ها میان خامنه‌ای و احمدی‌نژاد٬ محافظه‌کاران حامی خامنه‌ای تصمیم گرفتند دولت و شخص احمدی‌نژاد را در تلاش‌های انتخاباتی خود به منظور ارائه فهرستی واحد کنار بگذارند.

آن‌طور که گزارش شده، تیم احمدی‌نژاد به طور مستقل برای کسب ۱۵۰ کرسی مجلس نهم تلاش‌های جداگانه‌ای را آغاز کرده است.

حامیان خامنه‌ای نگران هستند تیم احمدی‌نژاد با امکانات وسیعی که در اختیار دارد٬ رقبای محافظه‌کار خود را شکست داده و اکثریت مجلس را به دست گیرد.

این دسته از محافظه‌کاران در شرایطی نگران انتخابات آتی مجلس و ریاست جمهوری هستند که تقلب گسترده نهاد‌های امنیتی و نظامی در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۸ را تائید کردند.

اکبر در تاریخ ۲۳ خرداد ۱۳۹۰ :
کژدم تحلیل ها ت عالیه. گرچه

کژدم تحلیل ها ت عالیه. گرچه بعضی از این جوونایی که فرق ... را با گوشت کوبیده تشخیص نمی دن و فکر می کنند حلوا حلوا کردن موسوی و کروبی یعنی تریپ ازادی خواهی و روشنفکری و خلاصه با کلاس بودن انتقاداتت از اصلاح طلبان قلابی را بر نمی تابند و به افکارت توهین می کنند. که ادم یاد ان مثل معروف می افتد که می گوید: ..... چه فهمد مزه نقل و نبات

کژدم در تاریخ ۲۱ خرداد ۱۳۹۰ :
با توجّه به شرایط فعلی احمدی نژاد از این طرح استقبال خواهد کرد

طرح «انفصال» که از همان آغاز دورهٔ نهم ریاست جمهوری رقم خورده بود؛ از طرف مبارزان تقریباً به هیچ گرفته شد و علائمی که احمدی نژاد می فرستاد را به عنوان «ژست های سیاسی» تفسیر می کردند. امّا این علائم از طرف آخوندها جدّی گرفته می شد. زیرا که آنها از چند و چون ماجراهای پشت پرده آگاهی بیشتری داشتند. داد و بیداد های گاه و بیگ اه قم نشین ها و همنوایی حسین شریعتمداری با آنان در انتقاد از دولت؛ هیچگاه از طرف مبارزین به طور جدّی رصد نشد.

دلیل آنهم تبلیغات سنگینی بود که هم از طرف محافظه کاران و هم از طرف اصلاح طلبان قلّابی حکومتی؛ همزمان و به طور موازی در جهت القاء یک پارچگی و هم کاسه بودن اصولگرایان و وحدت آنها حول محور «خامنه ای» به جامعه تزریق می کردند. زیرا هر دو طرف به این نمایش نیاز داشتند.

اصلاح طلبان می دانستند که «صفوی نوین» در جهت حذف روحانیت گام بر می دارد؛ لذا او را دشمن صد در صد خود می دانستند و لذا اگر تمامی گفتار ها و نوشتار های اصلاح طلبان رانده شده از کشتی انقلاب را مرور نمایید؛ نوعی التماس به درگاه «خامنه ای» برای باز داشتن او از گرفتار شدن در دام «صفوی نوین» را به طور آشکار می بینید و این علایم در نظرات خاتمی و رفسنجانی؛ بدون نام بردن از «صفوی نوین» آشکار تر است.

دارودسته های منتسب به خامنه ای هم برای کنار گذاشتن و تعطیل دائمی دکّان اصلاح طلبان حکومتی؛ به نمایش یکپارچگی و وحدت با «صفوی نوین» نیاز داشتند و تلاششان بر این بود که بعد از راحت شدن از دست دار و دستهٔ موسوم به اصلاح طلبان؛ باند صفوی نوین را نیز کنار بگذارند و این بازی را با استفاده از اهرمهایی از قبیل مجلس و فرو کردن وزرا به دولت صفوی نوین ادامه می دادند و می توان گفت که نبرد میان این دو جناح؛ همچنان در «تاریکی» و نهانخانه های قدرت به پیش برده می شد.

این پروژه در طرف اصلاح طلبان نیز اجرا می شد و آنها هیچ گاه در رابطه با اختلافات نظراتشان به کسی پاسخ نداده اند و آنچه که در هر دو طرف شنیده می شد کلمهٔ مرکب و دیر آشنای «وحدت کلمه» بود.

بعد از انتخابات ۸۸ ؛ صفوی نوین پروژهٔ انفصال را سرعت بخشید و با اخراج همراه با تحقیر منوچهر متکی؛ «انفصال» خویش از ولی فقیه را به طور آشکار اعلام نمود و با ماجرای مصلحی نیز نبرد را از درون نهانخانه ها بیرون کشید. لذا بسیار طبیعی است که باهنر نیز فصل انفصال را آغاز کند. زیرا هر دو طرف کارهای زیادی باید انجام دهند و وقت بسیار تنگ است.

اظهارات علنی باهنر در رابطه با جداشدن خط شان از دولت احمدی نژاد؛ آرزوی دیرینهٔ صفوی نوین بود که از زبان رقیبش به آن می رسد. بدون آنکه حتی کلمه ای در رابطه با آن حرفی زده باشد. به این می گویند : قدرت سکوت. که با تعبیر غلطی که اصلاح طلبان حکومتی از آن دارند؛ نامش را گذاشته اند : راهپیمایی سکوت.

ارسال نظر جدید

این مورد تنها در اختیار مدیران سایت بوده و برای عموم نمایش داده نمی شود.
Image CAPTCHA

www.digarban.com (2014)